Devi Geethai 4.19-4.25
श्री मात्रे नमः। ஸ்ரீ மாத்ரே நம:
______
जपध्यानादिभिः सार्थं, सगर्भं तं विदुर्बुधाः ।
तदपेतं विगर्भं च, प्राणायामं परे विदुः ॥ १९॥
तदपेतं विगर्भं च, प्राणायामं परे विदुः ॥ १९॥
ஜபத்⁴யாநாதி³பி⁴꞉ ஸார்த²ம்ʼ ,
ஸக³ர்ப⁴ம்ʼ தம்ʼ விது³ர்-பு³தா⁴꞉ .
தத³பேதம்ʼ விக³ர்ப⁴ம்ʼ ச, ப்ராணாயாமம்ʼ பரே விது³꞉ .. 19..
உள்ளிழுத்த மூச்சை ஜபத்-தியானதிகளுடன் பூரகத்தில் நிறுத்துவது ஸகர்ப்பம் எனப்படும்.
ஜபத்-தியானாதிகள் இன்றி செய்யும்
ப்ராணாயாமம் விகர்ப்பம் எனப்படும்.
______
क्रमादभ्यस्यतः पुंसो, देहे स्वेदोद्गमोऽधमः ।
मध्यमः कंप-संयुक्तो, भूमि-त्यागः परो मतः ॥ २०॥
उत्तमस्य गुणावाप्तिः, यावच्छीलनमिष्यते ।
க்ரமாத³ப்⁴யஸ்யத꞉ பும்ʼஸோ,
தே³ஹே ஸ்வேதோ³த்³க³மோ-(அ)த⁴ம꞉ .
மத்⁴யம꞉ கம்ப-ஸம்ʼயுக்தோ,
பூ⁴மி-த்யாக³꞉ பரோ மத꞉ .. 20..
உத்தமஸ்ய கு³ணாவாப்தி:,
யாவச்-சீ²லனமிஷ்யதே ।
முறையாக ப்ராணாயாம அப்யாஸம் செய்யும் போது, உடல் வியர்த்தால் அதம அதிகாரி என்றும்,
உடல் நடுங்குமானால் மத்யமாதிகாரி என்றும்,
உயர்நிலையில் உடல் பூமியிலிருந்து
மேலெழும்புமானால், உத்தமாதிகாரி
என்றும் கூறப்படுவர்.
இவ்வாறு ப்ராணாயாமத்தை உயர்நிலை அடையும் வரையில் முறையாக அப்யாஸம் செய்ய வேண்டும்.
______
इन्द्रियाणां विचरतां, विषयेषु निरर्गलम् ॥ २१॥
बलादाहरणं तेभ्यः, प्रत्याहारोऽभिधीयते ।
இந்த்³ரியாணாம்ʼ விசரதாம்ʼ,
விஷயேஷு நிரர்க³லம் .. 21..
ப³லாதா³ஹரணம்ʼ தேப்⁴ய꞉,
ப்ரத்யாஹாரோ-(அ)பி⁴தீ⁴யதே .
இந்திரியங்கள் தடையின்றி விஷய
சுகங்களை நோக்கி செல்லும். அவைகளை முயற்சி செய்து வலுவாக உள்முகமாக திருப்புவதே ப்ரத்யாஹாரமாகும்.
______
अङ्गुष्ठ-गुल्फ-जानूरु, मूलाधार-लिङ्ग-नाभिषु ॥ २२॥
हृद्ग्रीवा-कण्ठ-देशेषु, लंबिकायां ततो नसि ।
भ्रू-मध्ये मस्तके मूर्ध्नि, द्वादशान्ते यथा-विधि ॥ २३॥
धारणं प्राण-मरुतो, धारणेति निगद्यते ।
அங்கு³ஷ்ட²-கு³ல்ப²-ஜானூரு, மூலாதா⁴ர-லிங்க³-நாபி⁴ஷு .. 22..
ஹ்ருʼத்³-க்³ரீவா-கண்ட²-தே³ஶேஷு,
லம்பி³காயாம்ʼ ததோ நஸி .
ப்⁴ரூ-மத்⁴யே மஸ்தகே மூர்த்⁴னி,
த்³வாத³ஶாந்தே யதா²-விதி⁴ .. 23..
தா⁴ரணம்ʼ ப்ராண-மருதோ,
தா⁴ரணேதி நிக³த்³யதே .
கால் விரல்கள், கணுக்கால்கள், முழங்கால்கள், தொடைகள்,
மூலாதாரமும், லிங்கமும், நாபி, ஹ்ருதயம், கழுத்து, மூக்கு ,(உள்நாக்கு பகுதி) புருவ-மத்தி, வகிடு (நெற்றி),
உச்சந்தலை - த்வாதஸாந்தம் ஆகிய இடங்களில் ப்ராணவாயுவை விதிமுறையாக நிறுத்துவதே தாரணையாகும்.
______
समाहितेन मनसा, चैतन्यान्तर-वर्तिना ॥ २४॥
आत्मनि-अभीष्ट-देवानां, ध्यानं ध्यानम्-इहोच्यते ।
ஸமாஹிதேன மனஸா, சைதன்யாந்தர-வர்தினா .. 24..
ஆத்மன்-யபீ⁴ஷ்ட-தே³வானாம்ʼ, த்⁴யானம்ʼ த்⁴யானம்-இஹோச்யதே.
ஒருமுகப்பட்ட மனதுடன், உள்ளிருக்கும் சைதன்யத்தில் மனதை நிறுத்தி, ஜீவாத்மாவிற்குள் இருக்கும் இஷ்ட தெய்வத்திடம் மனதை லயிக்கச்
செய்வதே த்யானம் என்று சொல்லப் படுகிறது.
______
समत्व-भावना नित्यं, जीवात्म-परमात्मनोः ॥ २५॥
समाधिर्माहुर्मुनयः, प्रोक्तम्-अष्टाङ्ग-लक्षणम् ।
ஸமத்வ-பா⁴வனா நித்யம்ʼ,
ஜீவாத்ம-பரமாத்மனோ꞉ .. 25..
ஸமாதி⁴ர்மாஹுர்-முனய꞉,
ப்ரோக்தம்-அஷ்டாங்க³-லக்ஷணம் .
ஸமாதி:
ஜீவாத்மாவாகிய தான், பரமாத்மாவினின்று வேறாகாது, சமத்துவ பாவனையில் எப்போதும்
இருந்து கொண்டு இருத்தல் சமாதி ஆகும்.
இதுவரை கூறியவையே அஷ்டாங்க
யோக லக்ஷணம் என்று
யோக விசாரம் உடையவர் கூறுவர்.
_______
________
Comments
Post a Comment